Hoe zou het zijn…

Updated: Jul 12, 2021



Op een zeker moment besef je dat het leven niet voor altijd duurt, dat het eindig is. Natuurlijk weet je dat al wel, maar wanneer je een dierbare verliest, wordt dat ineens heel duidelijk. De dood hoort bij het leven, dat is zoals het is, maar als je het zelf van zo dichtbij meemaakt, is dat toch heel anders.

Hoe zou het zijn geweest als ik je nog een jaar of 15 jaar om me heen had mogen hebben, als ik de 40 naderde en je dan zou overlijden. Zou het makkelijker zijn? Zou ik minder pijn en verdriet hebben? Zou ik je minder missen? Ik denk het niet. Je bent mijn papa en we hadden zo’n enorm speciale, sterke band. Ik zou je nooit minder missen, wanneer dat moment dan ook zou zijn.

Hoe zou het zijn geweest als ik je een jaar of 15 minder lang bij me had gehad? Dan was ik 8 geweest. Had ik dan ook zoveel herinneringen aan je gehad? Had ik zoveel mooie momenten gehad waar ik met veel plezier op terug kan kijken? Zou ik je gezicht, je stem en je fantastische karakter dan nu nog kunnen herinneren? Ik denk het niet. Waarschijnlijk had ik dan alsnog veel foto’s van je gehad en zou ik veel verhalen over je te horen krijgen, maar niet zoals nu. Nu kan ik je gezicht nog voor me zien en je stem nog horen.


Hoe zou het zijn geweest als jij nooit ziek was geworden? Als die stomme kanker je niet ziek had gemaakt. Zou je dan dezelfde persoon zijn geweest? Zou je net zo sterk en positief in het leven hebben gestaan? Zou ik de persoon zijn geworden die ik nu ben? Ik denk het niet.

Jij was niet de kanker, maar het heeft je wel gevormd. Het heeft gemaakt dat je genoot wanneer het kon. Heel bewust, genieten van het moment. Jouw ziekte heeft mij ook gevormd. Het maakt dat ik met alles wat ik heb mijn best doe om alles uit het leven te halen. Het maakt dat ik zoveel geniet van Liv. Het maakt mij wie ik ben, net als dat het jou heeft gemaakt wie jij bent. Ik mis je zo onwijs en ik word vaak heel verdrietig als ik er aan denk dat ik je echt nooit meer bij me kan hebben. Maar ik ben je zo ontzettend dankbaar voor alle jaren die ik met heb gehad en voor wat je me hebt meegegeven. Jouw lessen, jouw liefde en jouw kracht zitten in mij. Een stukje van jou zit in mij en dat raak ik nooit meer kwijt. Nooit meer.